Okolice świąt, nie tylko Wielkanocy, wszelakich świąt, to dla większości kobiet okres dość gorący, u mnie wręcz odwrotnie, oczywiście wszystko zależy od zaległości w projektach, ale mazurków nie piekę, okien na gwałt nie myję a w grudniu karpie w mojej wannie nie pływają, nadal przyjeżdżam „na gotowe” (dziękuję!). Czas okołoświąteczny u mnie to często czas nadrabiania zaległości (również blogowych), ale i chwili wytchnienia (w zeszłym roku śniadanie wielkanocne jadłam nad Śnieżnymi Kotłami). Ale je nie o tym dziś chciałam, chciałam o oborze, a dokładnie o Folwarku Bielskie, który dzięki determinacji właścicieli stał się przyjaznym domem gościnnym - oazą spokoju dla strudzonych odwiedzających. 

Muszę się przyznać do jednej słabości – uwielbiam przeglądać wnętrzarskie profile na Instagramie. Wnętrza mniejsze lub większe, polskie, skandynawskie a i nawet niemieckie wpadły mi ostatnio w oko – bez znaczenia – wszystkie biorę (=oglądam) w ciemno. To dość czasochłonne podglądactwo staram się usprawiedliwiać tym, że przecież inspiracji nigdy nie za wiele, prawda?

Dziś perełka! Wnętrze, które idealnie pokazuje, jak ważna jest kompozycja przy projektowaniu wnętrz. A trzeba pamiętać, że na kompozycję wnętrza nie tylko ma wpływ układ funkcjonalny, czyli układ mebli i całego wyposażenia, ważny jest również kolor. I to właśnie jemu chcę poświęcić dzisiejszy wpis.

Dziś chciałabym Wam przedstawić jeden z ostatnich utformowych projektów - pokój dla dwóch małych urwisów. Moodboard przedstawia główne założenia projektowe - podział na poszczególne strefy (wypoczynek, nauka, zabawa), podstawowe materiały oraz kolorystykę (dość uniwersalną, akcenty kolorystyczne <żółte i morskie> pojawia się głównie w dodatkach).

Do Świąt dwa dni, zatem dziś wnętrze eleganckie. Bardzo wysmakowane i stylowe, ale broń Boże, nie sztywne. To elegancja, którą jak najbardziej toleruję. Choć z zasady, co zbyt szykowne i wymuskane, nie tylko w temacie wnętrz, do mnie nie przemawia. Tu jest zgoła inaczej.

Jaka jest wystarczająca przestrzeń do życia, mieszkania? Ile osób, tyle odpowiedzi. Każdy ma inne potrzeby i upodobania, inny styl życia. Ale podstawowe wymagania są wspólne dla wszystkich. Każdy z nas potrzebuje przestrzeni do wypoczynku (dziennego jak i nocnego). Ważna jest również kuchnia, może być w postaci aneksu, dla tych co tylko herbatę przygotowują w domu. Łazienka to również mus. No i na koniec miejsce do przechowywania – większe lub mniejsze w zależności od potrzeb – ubrania, książki, pamiątki trzeba gdzieś przechowywać. To ile metrów kwadratowych obstawiacie?

Nie lubię wymuskanych wnętrz, takich, w których każdy element z namaszczeniem wybrany a każdy kąt jest katalogowo oczywisty. Wnętrza, w których żyjemy, powinny być dla nas, dostosowane do trybu życia, potrzeb i upodobań. Ważne, aby w swoich czterech kątach czuć się dobrze i swobodnie. Nie wszystko musi być na tip-top, dopracowane co do najmniejszego szczegółu.

Dziś przeskakujemy ocean i odwiedzamy Buffalo – miasto w Północnej Ameryce słynne z historycznej zabudowy. Gościmy w Tipico Coffee, małej kawiarence zaprojektowanej przez Davidson Rafailidis. 

Projektanci bardzo umiejętnie wykorzystali potencjał opuszczonego ceglanego budynku, wcześniej pełniącego funkcję sklepu. Ze względu na ograniczony budżet, architekci skupili się na wykorzystaniu istniejących we wnętrzu elementów. Centralnym punktem kawiarni jest kominek, który nie tylko pełni funkcje dekoracyjne, ale również ogrzewa całe pomieszczenie. Dodatkowo ciepło z kominka nagrzewa specjalnie stworzoną podłużna ławę obłożoną płytkami ceramicznymi. Dzięki temu zabiegowi powstało przytulne miejsce do odpoczynku w nieprzyjazne, zimowe miesiące. Natomiast podczas letniego okresu projektanci proponują otwarcie harmonijkowych okien i stworzenie przestrzeni otwartej na otoczenie. Co więcej sufitowe lampy złożone z pojedynczych żarówek mają możliwość zmiany położenia poprzez zamontowanie osobnych rozgałęzień na magnesy. 

Projekt: DAVIDSON RAFAILIDIS    Zdjęcia: FLORIAN HOLZERR

Dzisiejsza inspiracja pokazuje, że nie warto się bać łączenia materiałów o różnych wzorach czy fakturach. Podczas adaptacji starszych pomieszczeń opłaca się (wizualnie jak i finansowo) korzystać z istniejących elementów np. cegły czy betonu, czasem warto pomyśleć o ich przemalowaniu. Poniżej przygotowałam trzy propozycje materiałowe do bazy, którą tworzą czarny stół, krzesło oraz lampa. Zobaczcie, ile mogą zdziałać materiały. 

To mieszkanie w Barcelonie (ostatnio tam mnie podświadomie ciągnie – niedawny barceloński post TUTAJ) zostało zaprojektowane i zamieszkałe przez parę architektów Cecilię Tham i Yoela Karaso (Habitan Architects). Kiedy kupowali to mieszkanie zachwycili się jego potencjałem – powierzchnią, wysokością pomieszczeń, lokalizacją – obok terenów sportowych, idealnie zachowaną wzorzystą posadzką (przyznajcie, że jest niepowtarzalna!) oraz dekoracyjną, „mięsistą”  sztukaterią. Jedynym minusem było (i nadal jest) położenie w strefie do rewitalizacji czyli z możliwością ewentualnej rozbiórki, co wpływało na atrakcyjną cenę nieruchomości. Pomimo zagrożenia, projektanci zaryzykowali i postanowili zaaranżować przestrzeń pod siebie. Priorytetem była mobilność wszystkich mebli, również zabudowy kuchennej i łazienkowej (!). 

W barcelońskim wnętrzu nie znajdziemy mebli na wymiar, dostosowanych tylko do jednego wnętrza, projektanci postawili na uniwersalność, przy równoczesnej bardzo mocnej personifikacji elementów. Moduł kuchenny jest wolnostojący, dwustronny – dwie osoby mogą równocześnie zmywać lub gotować – tak jak lubią mieszkańcy. Moduł łazienkowy to połączenie umywalki wraz z bardzo obszerną, rodzinną wręcz, wanną.

Całość aranżacji sprawia momentami wrażenie przypadkowości np. w ramach kącika wypoczynkowego wzór na posadzce nijak ma się do ułożenia kanapy, nasz wzrok przyzwyczajony do symetrii zauważa lekki dysonans – ale czy tak naprawdę każde wnętrze musi być zaprojektowane od linijki, według tych samych, często bardzo powtarzalnych zasad? Co o tym myślicie? 

Na bazie dzisiejszej inspiracji - apartamentu do wynajęcia w Barcelonie, chciałabym przedstawić kilka wskazówek, jak urządzić wnętrza, w których najlepiej się odpoczywa. Dzisiejsze porady można zastosować nie tylko w sezonowym, wakacyjnym lokum, ale także we własnym domu czy mieszkaniu, przecież to właśnie tam najwięcej odpoczywamy wciągu roku. Dzisiejsze zalecenia mogą okazać się pomocne również podczas poszukiwania odpowiedniej miejscówki na wakacje – bez znaczenia czy planujemy wakacje w ruchu czy bardziej stateczne na plaży czy basenie – w każdym wariancie chcemy jak najlepiej i najwięcej wypocząć.

Im dłużej przyglądam się dzisiejszej inspiracji, tym więcej cymesików zauważam. Jest ich sporo a nie wiem czy wszystkie już odkryłam. Po pierwsze kolorystyka – niebieskości, granaty, szarości – co więcej trzeba? Już odpowiadam – trzeba dodatku drewna. I jest drewno, naturalne drewno – w kuchni - zabudowa górna czy w postaci pojedynczych mebli – krzeseł, regału no i są też dechy na podłodze.

W całym mieszkaniu chłodna kolorystyka została zrównoważona drewnem. Najlepiej to widać na przykładzie sypialni - ściany pomalowane na ciemny granat sąsiadują z zabudową z surowego drewna. 

Sufit pomalowany na kolor czarny – wcale nie przytłacza i nie pomniejsza pomieszczenia – oczywiście przy odpowiednich wymiarach i kolorystyce wnętrza. Pokój w zimnych odcieniach ocieplają dodatki – żółte, miedziane i złote. Również dywan wpływa na charakter pomieszczenia. 

A balkon – co tu dużo mówić – sami widzicie :)

Chcecie taką perełkę? To macie przepis J